SMTP — پروتکل سادهٔ انتقال نامه
ایمیل را از کلاینت به سرور و از سروری به سرور دیگر میبرد. گفتوگو متنی است: فرمانهای چهارحرفی و پاسخهای سهرقمی.
- لایهٔ OSI: 7 (کاربرد)
- انتقال: TCP
- پورت: 25 / 587 / 465
- استاندارد: RFC 5321
- سطح: مقدماتی · حدود 9 دقیقه
نکتههای کلیدی
- SMTP فقط برای ارسال و انتقال ایمیل است؛ دریافت با POP3 یا IMAP انجام میشود.
- پورت ۲۵ بین سرورها، ۵۸۷ (با STARTTLS) و ۴۶۵ (TLS ضمنی) برای ارسال کاربران.
- SPF، DKIM و DMARC جلوی جعل فرستنده و هرزنامه را میگیرند.
مراحل شبیهسازی (9 بسته)
- 220: پس از اتصال به پورت ۵۸۷ (ارسال کاربران)، سرور خوشآمد میگوید.
- EHLO: کلاینت خود را معرفی میکند.
- قابلیتها: سرور فهرست قابلیتها را اعلام میکند؛ STARTTLS یعنی میتوان اتصال را رمز کرد.
- STARTTLS: اتصال به TLS ارتقا مییابد؛ از این به بعد همه چیز رمز است.
- AUTH: احراز هویت داخل TLS؛ نام کاربری و رمز با base64 کدگذاری شدهاند، که رمزنگاری نیست.
- پاکت نامه: فرستنده و گیرندهٔ «پاکت» جدا از سرآیندهای داخل نامه اعلام میشوند.
- متن نامه: سرآیندها و بدنه. موضوع فارسی با کدگذاری MIME به ASCII تبدیل شده است. یک نقطه در خط تنها پایان نامه است.
- 250 Queued: سرور نامه را در صف میگذارد و شناسهای برمیگرداند.
- تحویل به MX: سرور ارسال با DNS رکورد MX دامنهٔ گیرنده را پیدا و نامه را روی پورت ۲۵ تحویل میدهد. گیرنده SPF، DKIM و DMARC را بررسی میکند.