BGP — پروتکل دروازهٔ مرزی

ستون فقرات مسیریابی اینترنت. سامانه‌های خودمختار (AS) با BGP به هم اعلام می‌کنند کدام شبکه‌ها از طریق آن‌ها در دسترس است.

  • لایهٔ OSI: 7 (کاربرد)
  • انتقال: TCP
  • پورت: 179
  • استاندارد: RFC 4271
  • سطح: پیشرفته · حدود 7 دقیقه

نکته‌های کلیدی

  • BGP مسیرها را بین سامانه‌های خودمختار (AS) مبادله می‌کند.
  • انتخاب مسیر بر اساس سیاست است، نه فقط کوتاه‌ترین فاصله.
  • RPKI با امضای دیجیتال جلوی اعلام جعلی پیشوندها (route hijack) را می‌گیرد.

مراحل شبیه‌سازی (6 بسته)

  1. OPEN: پس از برقراری TCP 179، هر روتر شمارهٔ AS، زمان نگه‌داری و شناسهٔ خود را اعلام می‌کند.
  2. KEEPALIVE: پذیرش OPEN با KEEPALIVE تأیید و نشست Established می‌شود. هر ۶۰ ثانیه تکرار می‌شود.
  3. UPDATE: AS 64500 مسیر 198.51.100.0/24 را اعلام می‌کند: «این شبکه از طریق من در دسترس است».
  4. UPDATE: AS 64501 مسیر را به همسایه‌اش منتقل و شمارهٔ خود را به ابتدای AS_PATH اضافه می‌کند. روتری که شمارهٔ خودش را در مسیر ببیند آن را رد می‌کند.
  5. Withdraw: اگر شبکه از دسترس خارج شود، همان پیشوند در فیلد «مسیرهای حذفی» اعلام می‌شود.
  6. NOTIFICATION: اگر تا ۱۸۰ ثانیه KEEPALIVE نرسد، نشست با خطای «انقضای زمان نگه‌داری» بسته می‌شود.

درس‌های مرتبط

  • IPv4 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۴
  • ICMP — پروتکل پیام کنترل اینترنت
  • OSPF — کوتاه‌ترین مسیر باز نخست
  • IPv6 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۶
  • ARP — پروتکل تفکیک آدرس
  • IGMP — مدیریت گروه‌های چندپخشی
  • VRRP — افزونگی دروازهٔ پیش‌فرض