ARP — پروتکل تفکیک آدرس

پل میان آدرس IP و آدرس MAC در شبکهٔ محلی. پیش از هر بسته‌ای به دستگاه دیگر، باید دانست کارت شبکهٔ آن کدام است.

• لایهٔ OSI: 2 (پیوند داده)
• انتقال: Ethernet (0x0806)
• پورت: —
• استاندارد: RFC 826
• سطح: مقدماتی · حدود 5 دقیقه

نکته‌های کلیدی

• ARP آدرس IP را در شبکهٔ محلی به آدرس MAC ترجمه می‌کند.
• درخواست برادکست و پاسخ تکی است؛ نتیجه چند دقیقه در کش ARP می‌ماند.
• ARP احراز هویت ندارد؛ حملهٔ ARP Spoofing با Dynamic ARP Inspection روی سوئیچ مهار می‌شود.

مراحل شبیه‌سازی (4 بسته)

1. چه کسی 192.168.1.1 است؟: لپ‌تاپ می‌خواهد بسته‌ای به دروازه بفرستد اما MAC آن را نمی‌داند؛ پس پرسش را به همه (برادکست) می‌فرستد.
2. پاسخ ARP: فقط روتر که صاحب آن IP است پاسخ تکی می‌دهد. رایانهٔ علی درخواست را نادیده می‌گیرد.
3. اولین بستهٔ IP: حالا لپ‌تاپ فریم را با MAC روتر می‌سازد. IP مقصد سرور دوردست است، ولی MAC مقصد روتر محلی.
4. Gratuitous ARP: رایانهٔ علی پس از روشن شدن، بدون پرسش آدرس خودش را اعلام می‌کند تا کش‌ها به‌روز شوند و تداخل IP کشف شود.

درس‌های مرتبط

• Wi‑Fi — شبکهٔ بی‌سیم 802.11
• DHCP — پیکربندی پویای میزبان
• DNS — سامانهٔ نام دامنه
• TCP — پروتکل کنترل انتقال
• TLS 1.3 — امنیت لایهٔ انتقال
• HTTP/2 — نسل دوم HTTP
• IPv4 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۴
• IPv6 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۶