IPv6 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۶

آدرس ۱۲۸ بیتی، سرآیند ساده‌تر و پیکربندی خودکار. در IPv6 هر دستگاه می‌تواند آدرس سراسری خودش را داشته باشد و نیازی به NAT نیست.

  • لایهٔ OSI: 3 (شبکه)
  • انتقال: —
  • پورت: —
  • استاندارد: RFC 8200
  • سطح: متوسط · حدود 5 دقیقه

نکته‌های کلیدی

  • آدرس ۱۲۸ بیتی؛ حدود ۳.۴×۱۰^۳۸ آدرس.
  • سرآیند ثابت و ساده‌تر؛ گزینه‌ها در سرآیندهای الحاقی می‌آیند.
  • NDP جای ARP را گرفته و SLAAC پیکربندی خودکار بدون DHCP را ممکن می‌کند.
  • برادکست وجود ندارد؛ به‌جای آن چندپخشی به کار می‌رود.

مراحل شبیه‌سازی (4 بسته)

  1. Router Solicitation: لپ‌تاپ پس از اتصال، از آدرس چندپخشی «همهٔ روترها» می‌پرسد پیشوند این شبکه چیست.
  2. Router Advertisement: روتر پیشوند ‎/64 را اعلام می‌کند. لپ‌تاپ با SLAAC خودش آدرس سراسری می‌سازد، بدون DHCP.
  3. Neighbor Solicitation: IPv6 به‌جای ARP از NDP استفاده می‌کند. لپ‌تاپ MAC روتر را از آدرس چندپخشی solicited-node می‌پرسد.
  4. بستهٔ سراسری: لپ‌تاپ مستقیماً با آدرس سراسری به سرور وصل می‌شود. سرآیند ثابت ۴۰ بایتی است و روترها بسته را قطعه‌قطعه نمی‌کنند.

درس‌های مرتبط

  • IPv4 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۴
  • ICMP — پروتکل پیام کنترل اینترنت
  • OSPF — کوتاه‌ترین مسیر باز نخست
  • BGP — پروتکل دروازهٔ مرزی
  • ARP — پروتکل تفکیک آدرس
  • IGMP — مدیریت گروه‌های چندپخشی
  • VRRP — افزونگی دروازهٔ پیش‌فرض