IPv4 — پروتکل اینترنت نسخهٔ ۴
نشانی‌دهی و رساندن بسته از هر نقطه به هر نقطهٔ اینترنت. هر روتر فقط به آدرس مقصد نگاه می‌کند و بسته را یک گام جلوتر می‌فرستد.
- لایهٔ OSI: 3 (شبکه)
- انتقال: —
- پورت: —
- استاندارد: RFC 791
- سطح: مقدماتی · حدود 6 دقیقه
نکته‌های کلیدی
- IP بهترین تلاش است؛ تحویل، ترتیب یا عدم تکرار را تضمین نمی‌کند.
- آدرس IPv4 ۳۲ بیتی است و با ماسک به بخش شبکه و میزبان تقسیم می‌شود.
- NAT کمبود آدرس IPv4 را با اشتراک یک آدرس عمومی بین چند دستگاه جبران می‌کند.
مراحل شبیه‌سازی (5 بسته)
- بسته در LAN: لپ‌تاپ بسته را با آدرس خصوصی خود و TTL=64 به دروازهٔ پیش‌فرض می‌فرستد.
- پس از NAT: روتر آدرس مبدأ خصوصی را با آدرس عمومی عوض می‌کند، TTL را یکی کم و چک‌سام را دوباره محاسبه می‌کند.
- عبور از اینترنت: در هر روتر TTL یکی کم می‌شود. اگر به صفر برسد، بسته دور ریخته می‌شود تا در حلقه نچرخد.
- قطعه‌قطعه شدن: اگر بسته از MTU پیوند بزرگ‌تر باشد و DF تنظیم نشده باشد، قطعه‌قطعه می‌شود. پرچم MF یعنی قطعهٔ دیگری در راه است.
- پاسخ: پاسخ سرور به آدرس عمومی برمی‌گردد و روتر با جدول NAT آن را به لپ‌تاپ تحویل می‌دهد.