DNSSEC — امنیت امضای DNS

پاسخ‌های DNS را امضای دیجیتال می‌کند تا جعلی بودنشان قابل تشخیص باشد. اعتماد از کلید ریشه تا هر دامنه زنجیر می‌شود.

  • لایهٔ OSI: 7 (کاربرد)
  • انتقال: UDP/TCP
  • پورت: 53
  • استاندارد: RFC 4033–4035
  • سطح: پیشرفته · حدود 7 دقیقه

نکته‌های کلیدی

  • DNSSEC اصالت و یکپارچگی پاسخ‌ها را تضمین می‌کند، ولی آن‌ها را رمز نمی‌کند.
  • زنجیرهٔ اعتماد از کلید ریشه از طریق رکوردهای DS تا هر دامنه ادامه دارد.
  • در کنار DoH یا DoT به کار می‌رود: یکی محرمانگی و دیگری اصالت.

مراحل شبیه‌سازی (6 بسته)

  1. پرسش با DO: کلاینت با بیت DO در رکورد EDNS0 اعلام می‌کند که داده‌های DNSSEC را هم می‌خواهد.
  2. A + RRSIG: سرور معتبر علاوه بر رکورد A، امضای دیجیتال آن (RRSIG) را با کلید ZSK دامنه می‌فرستد.
  3. پرسش DNSKEY: ریزالور برای بررسی امضا، کلیدهای عمومی دامنه را می‌خواهد.
  4. DNSKEY: دو کلید برمی‌گردد: KSK (پرچم ۲۵۷) که کلیدها را امضا می‌کند و ZSK (پرچم ۲۵۶) که رکوردها را امضا می‌کند.
  5. DS از والد: سرور .app چکیدهٔ KSK دامنه را در رکورد DS نگه می‌دارد و خودش آن را امضا کرده است. زنجیره تا کلید ریشه ادامه دارد.
  6. پاسخ با AD: همهٔ امضاها معتبرند؛ ریزالور پرچم AD (دادهٔ احرازشده) را روشن می‌کند. اگر امضا نادرست بود، پاسخ SERVFAIL می‌شد.

درس‌های مرتبط

  • TLS 1.3 — امنیت لایهٔ انتقال
  • SSH — پوستهٔ امن
  • WireGuard — VPN مدرن و سبک
  • IPsec — امنیت پروتکل اینترنت
  • DNS — سامانهٔ نام دامنه
  • DoH — DNS روی HTTPS
  • NTP — پروتکل زمان شبکه